Współuzależnienie

psycholog warszawa

Definicji współuzależnienia może być tak wiele jak osób współuzależnionych i każda z nich opisze to pojęcie inaczej. Jednak termin ten może mieć różne znaczenie dla poszczególnych osób. Jedna z moich pacjentek określiła swoje współuzależnienie, „poczuciem tego, że jest strażnikiem”. Inny pacjent powiedział, że jest to dla niego tkwienie w uzależnieniu żony i konieczność towarzyszenia jej, utrzymania, rozwiązywania jej problemów i stale towarzyszące mu poczucie winy za jej picie.

Osobę współuzależnioną charakteryzuje przekonanie, że jest współodpowiedzialna za uzależnienie i że musi pomagać bliskiej osobie w uzależnieniu bez względu na własne potrzeby, problemy, stresy, samopoczucie.

Osoba współuzależniona często ma nierealne przekonanie posiadania znacznego wpływu na osobę uzależnioną, niezależnie od tego jak wiele poniosła niepowodzeń.

Przejmuje ona odpowiedzialność za życie i zdrowie uzależnionej osoby.

Niekonstruktywnie  towarzyszy bliskiej osobie w nałogu, przejmując wszystkie jej problemy na siebie.

Współuzależnienie cechuje się stałym stawianiem potrzeb osoby uzależnionej przed potrzebami własnymi co prostą drogą wiedzie do wyniszczenia psychicznego i fizycznego.

W ten sposób osoba współuzależniona zatraca umiejętność cieszenia się życiem i traci nad nim kontrolę, starając się obsesyjnie, za wszelką cenę, sprawować kontrolę nad osobą uzależnioną, kosztem siebie, swoich potrzeb, interesów i celów.

Jest więc ono pewną formą przystosowania się do nieprawidłowego układu relacji międzyludzkich.

Efektem przystosowania się do przetrwania w sytuacji przewlekłego stresu. Na początku procesu wchodzenia we współuzależnienie można zaobserwować bezskuteczne próby nawiązania kontaktu z osobą uzależnioną, chęć dostrzeżenia i zrozumienia przyczyn uzależnienia. Później następują nieudane interwencje, które prowadzą do izolowania się osoby współuzależnionej i jednoczesnym stałym kontrolowaniem osoby uzależnionej.

Fazą końcową jest najczęściej  rezygnacja i utrata nadziei na zmianę sytuacji oraz koncentracja na minimalizowaniu szkód spowodowanych zachowaniami uzależnionej, bliskiej osoby.

Efektem funkcjonowania w przewlekłym stresie są zaburzenia w sferze zdrowia psychicznego jak i fizycznego jakie spotykamy często u osób współuzależnionych tj.:

  • spadek poczucia własnej wartości,
  • cierpienie
  • stany depresyjne
  • myśli samobójcze
  • gwałtowne zmiany nastroju
  • liczne dolegliwości psychosomatyczne
  • zażywanie leków uspokajających, nasennych, przeciwlękowych czy też picie alkoholu w celu zmniejszenia stresu, które może doprowadzić do uzależnienia,
  • nałogowe zachowania,
  • zaburzenia sfery seksualnej,
  • utrata zaufania do wszystkiego i do wszystkich,
  • bardzo silna obawa przed zmianami.

Wszystko to prowadzi do utraty kontroli w wielu aspektach funkcjonowania i ostatecznie do utraty/braku umiejętności życia własnym życiem.

Życie osoby współuzależnionej staje się lustrzanym odbiciem życia osoby uzależnionej!

Warto skorzystać z profesjonalnej pomocy psychologicznej jeżeli:

Zauważysz u siebie, że Twoje życie kręci się wobec jednej uzależnionej osoby. Twoje emocje są związane są ze stanem w jakim aktualnie znajduje się osoba uzależniona. Nie możesz skoncentrować się na niczym bo myśli Twoje ciągle są skoncentrowane na osobie uzależnionej. Zamykasz się w domu z powodu poczucia wstydu i winy. Twoje kontakty z najbliższymi są coraz rzadsze. Przejmujesz odpowiedzialność za uzależnienie i życie tej osoby. Twoje życie staje się lustrzanym odbiciem życia osoby uzależnionej. Wymagasz od siebie ciągłej perfekcji. Izolujesz się od przyjaciół, znajomych w poczuciu wstydu. Starasz się za wszelką cenę zadowolić osobę uzależnioną kosztem siebie. Czujesz się nierozumiany i oceniany negatywnie. Masz poczucie, że tak wiele z siebie dajesz a nie otrzymujesz nic w zamian.

Jeśli wystąpiły już u Ciebie fizyczne zaburzenia zdrowia takie jak na przykład:

  • Osłabienie
  • Ciągłe uczucie zmęczenia
  • Bóle głowy, mięśni, brzucha, stawów
  • Nadciśnienie tętnicze,
  • Nadmiar snu, bezsenność,
  • Brak apetytu,
  • Apatia,
  • Spadek wagi ciała

Jeżeli sam zacząłeś sięgać po alkohol, tabletki uspokajające, nasenne, przeciwlękowe czy nawet narkotyki to znaczy, że wymagasz również opieki lekarskiej.

Jeśli chciałabyś/chciałbyś dowiedzieć się więcej, zmienić sytuację w której się znajdujesz, lub po prostu porozmawiać, proszę skontaktuj się ze mną:

Małgorzata Stąsiek

tel. 503 940 923

email: porady.psychologiczne24@gmail.com

Zapoznaj się z moim kompleksowym programem leczenia współuzależnienia: link do programu